9. Dwie kitki na dole. Dzielimy włosy na pół z tyłu głowy i obie części związujemy gumkami. Bardzo klasyczna fryzura, którą uwielbiamy robić na mniejsze imprezy rodzinne. 10. Dwa warkoczyki. Znów dzielimy włosy na pół z tyłu głowy. Zajmujemy się pierwszą połową. Dzielimy ją na 3 równe części i przekładamy robiąc warkocz. 219 likes. Urban sketching w Żyrardowie. "Czerwone miasto" z zachowaną w 95% (!) historyczną zabudową okazało się idealną lokalizacją na wakacyjne miejskie rysowanie - mogłam w międzyczasie zwiedzać, spacerować, odpoczywać w kawiarni - bo większość atrakcji jest w centrum. Kiedy dziecko w tym okresie rysuje kwiat, znaczenie zaczyna mieć dobór koloru kredki, czy odcień flamastra. pojawiają się detale takie jak biżuteria, ubrania, dodatki, akcesoria, a Koniec wskazującego palca lekko w łuk zgięty, przytrzymuje rączkę u góry (…) i jest oddalony od jego końca 3 do 4 cm. Palce: serdeczny i mały, lekko podgjęte po placami, użytemi do trzymania pióra, pochylone są ku dłoni tak , żeby tylko prawa strona małego palca dotykała zeszytu. Na jego grzbiecie znajdowała się jasnego koloru pręga przypominająca błyskawicę, stąd imię Lampo (po włosku „błyskawica”). Prezencja tego czworonoga ukazywała jego przyjazne i spokojne nastawienie do otoczenia. Na tyle psina ufała kolejarzowi, iż nie próbowała ani uciec, ani atakować. Nawet pozwolił się pogłaskać i był mulutmu adalah harimaumu makna dan pihak tertuju. Będziesz w stanie uchwycić moment eleganckiego tańca, jeśli wiesz, jak narysować baletnicę. Poniżej znajdują się 2 opcje obrazu. Ktoś chce namalować początkującą baletnicę, która wygląda jak bohaterka z anime. Inni mogą polubić drugą metodę obrazowania, która pomoże narysować profesjonalną tancerkę. Młoda baletnica. Zaczynamy tworzyć od głowy Mała kreślarzka może zobrazować taką właśnie bohaterkę, jest zabawna i urocza. Teraz dowie się, jak narysować baletnicę. Dla początkujących opcja ta jest idealna, ponieważ ten obraz nie musi rysować szczegółów twarzy, każdy z nich jest narysowany za pomocą tylko jednej linii. Rozpocznij tworzenie, rysując okrąg. Ustaw arkusz papieru pionowo, zaznacz kontury okręgu. Na dole tej figury narysuj poziomy owal. Pomoże to przedstawić pulchne policzki dziewczynki. Oto, jak krok po kroku rysować baletnicą ołówkiem. W środku okręgu narysuj dwie zakrzywione linie - są to zmrużone oczy bohaterki płótna. Prawie ta sama zaokrąglona linia, podobna do odwróconego niebiańskiego miesiąca, rysuje się trochę pod oczami - to zadarty nos mała tancerka. Jej usta również pomogą utworzyć półkolistą linię, ale jest ona zakrzywiona w dół. Pozostaje przedstawić 2 brwi i można pomalować twarz wzdłuż konturów, oznaczając wybrzuszone policzki. Narysuj fryzurę baleriny - gładkie włosy, kok na czubku głowy i możesz przejść do obrazu innych części ciała. Ciało, ręce, nogi Teraz, jak narysować baletnicę dalej. Od podbródka jest pionowa linia, która jest na dole lekko zgięta w lewo. Odciągnij od niej prawą i lewą stronę, zarys. Masz ciało małego tancerza. Od ramion po obie strony linii. Na ich końcach narysuj mały okrąg - jest to schematyczne przedstawienie dłoni. Narysuj ręce dziewczyny, korzystając z ich schematu. Na końcu kręgów, dłonie, wyciągnij palce. Pierwsze do rysowania stóp. W dolnej części ciała, w środku, narysuj małe kółko. To jest górna część lewej nogi tancerza. Utworzysz ten sam szczegół prawej nogi za pomocą małej filiżanki. Na tych rysunkach powstają dwie linie. Pierwszy spada, drugi - po lewej. Jak już zrozumiałeś, tancerz stoi na jednej nodze i rozciąga drugą z powrotem. Wykonuje ruch fouette lub inny balet. Zakończ pierwszy rysunek Teraz narysuj schemat nóg, przedstawiający buty pointe na ich końcu. Sznurowanie, którym są przymocowane do nogi, wiąże się wokół łydki. Mówiąc o tym, jak narysować ballerinę w ołówku etapami, należy zauważyć, że nadszedł czas, aby usunąć linie pomocnicze. Łatwo zrobić gumkę. Ubierz tancerkę w strój kąpielowy i puszystą spódnicę. Górna część ubioru - na cienkich ramiączkach, pasuje do figury dziewczyny. Spódnica - półokrągła, rysuje dolną falistą linię. Jeśli jesteś zadowolony z obrazu, możesz go zostawić w ten sposób. Pokoloruj swój obraz, jeśli chcesz. Na włosy czarne sukienka ołówkowa zrobić różowy. Oto, jak narysować baletnicę, która wciąż jest dość mała. Jeśli chcesz przedstawić dziewczynę, profesjonalną tancerkę, skorzystaj z poniższych wskazówek. Rysujemy dorosłą baletnicę, zaczynając od schematu głowy i tułowia Narysuj także pełną wdzięku dziewczynę, zaczynając od kół. Dwa z nich będą tego samego rozmiaru. Najpierw narysuj pierwszy, umieszczając go na górze arkusza. Od dołu w prawo, narysuj małą prostą linię, na jej końcu przymocuj krąg o tym samym rozmiarze, co właśnie pokazano - jest to górna część ciała. Z tego koła w dół i nieco w lewo narysuj inną linię, ale jest ona większa od poprzedniej. Na końcu też narysuj okrąg, ale jest on nieco większy niż poprzednie dwa. Jest to schematyczna reprezentacja bioder tancerza. Stwórz jej nogi dwiema liniami prostymi. Pierwszy jest rysowany od koła w dół, drugi - w lewo i nieco w górę. Oto jak narysować baletnicę, aby przekazać jej obraz w czasie ruchu tanecznego. Szkic nóg i ramion Teraz musisz narysować wierzchołek stopy, łydki i stopa. Robisz to za pomocą owali, które są lekko sfazowane do dołu. Górna jest największa, kończy się kolanami. Dalej jest mniejszy owal - są to silne cielęta. Nosi pointe buty na nogach i skarpetki są wyciągnięte. Małe kółko, które zostanie wyciągnięte z górnej części ciała, wkrótce zmieni się w ramię dziewczyny. Z lewej strony i trochę w górę pojawia się gładka linia, która wkrótce stanie się dłonią tancerki. Zarys linii pomocniczych Wykonując ruch taneczny, odwróciła głowę. Przekazanie tego pomoże rysom twarzy. Oko i nos są prawie na tej samej prostej linii. Gdy dziewczyna jest zwrócona twarzą do widza z profilu, widać tylko jedno z jej oczu. Pomaluj usta, brodę. Włosy pomogą przekazać fakt, że baletnica jest w ruchu: rozeszły się. Nakreśl ich linię wzrostu i pokaż objętość kilkoma lekko falistymi liniami ułożonymi poziomo. Mówiąc o tym, jak stopniowo narysować baletnicę ołówkiem, muszę powiedzieć, że szyja dziewczynki jest szczupła i cienka, tak jak jej obóz. Jest to jeszcze bardziej widoczne, gdy tancerz odrzuca jej głowę. Od spodu brody do początku klatki piersiowej, narysuj linię prostą w dół i lekko w prawo. Zdjęcie pokazuje tę funkcję na czerwono. Następnie narysuj klatkę piersiową baleriny, jej brzuch. Z linii bioder narysuj bujną spódniczkę tancerki, a następnie pociągnij ją z powrotem i zakończ górną część ciała dłońmi. Nie zapominaj, że szczotki, palce dziewczyny są cienkie. Opierając się na utworzonych wcześniej owalach, zaznacz nogi bohaterki, mając na stopach buty pointe. Dopełniamy sztuki Na tym etapie należy usunąć linie szkicowe za pomocą gumki i kreski w górnej części nóg. Tutaj rysujesz tancerza tutu. Zdjęcie pokazuje, jak nadać mu objętość. Zaznacz pod pachą, a następnie narysuj górną część sąsiedniego stroju. Oto jak narysować baletnicę etapami za pomocą ołówka. Jeśli chcesz, możesz zobrazować scenę, pozwolić wdzięcznej dziewczynie szybować przez nią w magicznym tańcu. Dorośli o swoich uczuciach opowiadają partnerom i przyjaciołom, a gdy nie radzą sobie z emocjami, szukają pomocy terapeuty. Dzieci dopiero odkrywają skomplikowany świat uczuć. Zanim opanują sztukę mówienia o swych emocjach, wcześniej je… rysują. Obrazki są mapami osobowości ich autorów, którzy wyrażają w nich swoje lęki, marzenia i potrzeby i rysują to, o czym nie potrafią lub nie chcą mówić. Analiza prac plastycznych jest jedną z głównych metod, jaką posługują się psychologowie pracujący z dziećmi. Według nich maluchy kredkami manifestują swój stan fizyczny i psychiczny, podświadomie nasycając rysunek najważniejszymi dla siebie treściami. Ale uwaga: nie wystarczy obejrzeć jednego obrazka, by wiedzieć, czego pragnie lub boi się pociecha. Pojedyncza praca to informacja o jej stanie emocjonalnym na daną chwilę, odbicie tego, co wydarzyło się w ciągu dnia. Dopiero analizując 8-10 rysunków wykonanych na przestrzeni miesiąca, dwóch, można pokusić się o wyciąganie głębszych wniosków na temat osobowości i potrzeb dziecka. Pamiętajmy też, by zwrócić uwagę na prozaiczne kwestie, które mogą wpływać na jakość, a co za tym idzie, przekaz pracy małego artysty. Czy brzdąc miał czas skończyć rysunek, czy dysponował pełną gamą kredek, farb itd.? Kiedy już zadbamy o odpowiednie materiały i zbierzemy serię dzieł małego artysty, możemy zabrać się za ich analizę. ROZMIESZCZENIE ELEMENTÓW Dzieci najważniejsze elementy rysują na środku kartki - w centrum ich prywatnego wszechświata. Takie rozmieszczenie oznacza stabilny stan emocjonalny - zwłaszcza jeśli analizujemy portret rodziny, czyli typ rysunku najczęściej służący psychologom do diagnostyki. Najlepiej, gdy wszystkie postaci umieszczone są centralnie, bądź "idą" z lewej strony do prawej. Dziecko prawidłowo się rozwija i od właściwego maluszkom przywiązania do mamy powoli przechodzi ku większej samodzielności. Lewa strona kartki to tzw. obszar matki, symbolizujący zarazem przeszłość, prawa zaś to obszar ojca oznaczający przyszłość. Jeżeli nasz potomek umieszcza wszystkie postaci bliżej lewej krawędzi kartki, może to oznaczać, że jest bardzo silnie przywiązany do matki i boi się od niej odłączyć (świadczą o tym również postaci zwrócone twarzami, dłońmi czy nogami w lewo). Jeśli dziecko rysuje ludziki po lewej stronie obrazka, ale tak, że są zwrócone w prawo - ku ojcu, symbolizuje to jednocześnie więź z mamą, ale i ciekawość przyszłości, rodzącą się chęć zmierzenia się z samodzielnością. Górę kartki uważa się za obszar duchowy - sferę marzeń i pragnień. Gdy maluch umieszcza elementy głównie przy górnej krawędzi (a reszta papieru jest pusta), oznacza to, że ma bardzo rozwinięty obszar duchowy. Być może wręcz stara się uciec od rzeczywistości w marzenia. Np. dzieci z domów, gdzie jest dużo kłótni, rysują u góry siebie i rodziców uśmiechniętych, szczęśliwych, trzymających się za ręce. Ale w sferze marzeń mogą się też znaleźć zwykłe rzeczy, które brzdąc bardzo chciałby mieć, np. rowerek czy jakieś zwierzątko. Z kolei dolna część obrazka to rzeczywistość - jeżeli tu dziecko umieszcza główne elementy, nie ma powodu do niepokoju. Maluch czuje się pewnie i bezpiecznie w prawdziwym świecie. KOLEJNOŚĆ RYSOWANIA Jeśli chcemy wiedzieć, z kim nasza pociecha jest najsilniej emocjonalnie związana, warto obserwować ją przy pracy: portretując rodzinę, najważniejszą dla siebie osobę narysuje jako pierwszą. Warto też zwracać uwagę na to, czy w serii rysunków rodziny pojawiają się wszyscy jej członkowie. Jeżeli kogoś na ogół brakuje, może to znaczyć, że maluch ma kłopoty w kontaktach z tą osobą. Świeżo upieczeni bracia i siostry czasem nie uwzględniają na obrazku nowego rodzeństwa, co jest sygnałem, że nie radzą sobie z sytuacją, jeszcze nie zaakceptowali powiększenia rodziny. Jeśli malec nie umieszcza na rysunku siebie (tylko np. mówi: "Ja przecież tu jestem", pokazując na siebie palcem) - oznacza to, że czuje się odsunięty, niepewny. Uwolnij duszę artysty drzemiącą w każdym dziecku RELACJE MIĘDZY OSOBAMI Oglądając portret rodziny, warto przyjrzeć się interakcjom między postaciami. Czy ludziki są blisko siebie, trzymają się za ręce, dotykają się? Jeśli tak, to świetnie - brzdąc czuje, że członków rodziny łączą bliskie więzi emocjonalne. Wyciągnięte ku innym postaciom, ale sztywne jak u stracha na wróble ramiona i brak kontaktu dotykowego oznaczają pewien chłód w rodzinnych relacjach. Podobne problemy z komunikacją sugerują postacie stojące obok siebie "na baczność". Najlepiej, gdy wszyscy są narysowani na jednym planie. Jeśli np. tata znajduje się na drugim (jest schowany za drzewem itp.), sygnalizuje to oddalenie emocjonalne - rodzic dużo pracuje, dziecko rzadko go widuje i nie czuje z nim silnej więzi. Niedobrze, jeśli malec rysuje postać odwróconą tyłem. Sugeruje to, że dana osoba w jego przekonaniu nie pasuje do reszty. Ważne jest również, czy na obrazku rodzina ma grunt pod nogami - fruwająca w próżni może oznaczać, że maluch czuje się w niej niepewnie, brakuje mu oparcia. WIELKOŚĆ I PROPORCJE Dopiero 7-latki potrafią rysować z zachowaniem właściwych proporcji - w pracach młodszych dzieci często np. tata jest większy niż dom, a kot wielkości drzewa. Tak więc, analizując rysunki dziecka, należy zwracać uwagę tylko na duże dysproporcje w wielkości postaci. Niepokojące jest, gdy jedna osoba jest wyjątkowo mała względem innych. Jeśli maluch rysuje tak siebie, może to oznaczać, że czuje się stłamszony, niewidoczny, w cieniu pozostałych członków rodziny. LICZBA SZCZEGÓŁÓW Zwróćmy też uwagę, czyja postać na obrazku jest wyjątkowo dopracowana - maluchy najstaranniej ozdabiają te osoby, z którymi są najmocniej związane. Ale uwaga: jeśli np. starsza siostra jeździ konno, to rysując ją w toczku i bryczesach, dziecko po prostu odwzorowuje rzeczywistość. Należy też pamiętać, że duża liczba szczegółów jest charakterystyczna dla rysunków 5-latków. Zwłaszcza dziewczynek, które w tym wieku rozwojowo zwracają wielką uwagę na wszelkie przejawy kobiecości. Stąd na ich obrazkach kokardki, wywinięte rzęsy, duże usta, kwiaty we włosach i mnóstwo korali. Jednak młodsze i starsze pociechy szczegółowo ozdabiają tylko osoby dla siebie najważniejsze (lub samych siebie, co może świadczyć o tym, że dziecko jest mocno skupione na sobie). UŻYTE KOLORY Rodzice często przywiązują nadmierną wagę do kolorystyki prac swoich pociech. Według psychologów ważniejsza od barw jest treść rysunku, kolory są tylko potwierdzeniem tego, co z niej wynika. Niemniej warto zwrócić uwagę na paletę barw. Pogodny maluch najczęściej sięga po kredki w żywych, jasnych barwach: zielone, błękitne, fioletowe, czerwone, żółte, pomarańczowe. Niepokojącym sygnałem są serie prac, w których dominuje jeden kolor. Np. 8-10 rysunków z przewagą czerni może świadczyć o smutku, przygnębieniu dziecka, seria prac mocno czerwonych sygnalizuje sporą dozę agresywności, silny pomarańczowy to oznaka nadruchliwości i chęci bycia zauważonym, dużo szarości zdradza lęk, niepokój, niepewność. Prace "przezroczyste", szkicowe, bez wypełnienia kolorami mogą świadczyć o tym, że dziecko próbuje ukryć własne uczucia (ale uwaga: wypełniać kolorem zaczynają dopiero 4-latki). Warto też pamiętać, że mali artyści miewają w swojej twórczości różne okresy kolorystyczne, kiedy to zafascynowani są konkretnymi barwami (np. brązową - wtedy bowiem, gdy dziecko uczone jest "nocnikowania", często rysuje na brązowo, oswajając i przerabiając w ten sposób temat higieny i zawartości nocnika). RODZAJ KRESKI Mocne, długie, ciągłe linie świadczą o odwadze, pewności siebie i energii. Chaotyczne, zamaszyste, porwane kreski są często sygnałem nadpobudliwości. Wtedy dziecko potrafi tak silnie przyciskać kredkę czy ołówek, że aż dziurawi papier. Ale również maluchom bez nadpobudliwości psychoruchowej zdarzają się rysunki jakby wyrzeźbione w kartce. To oznaka targających dzieckiem silnych emocji. Jeżeli to jeden, dwa rysunki, nie ma powodu do niepokoju - niedawno zdarzyło się coś ważnego dla malca i w ten sposób odreagowuje nadmiar wrażeń. Gdy jednak brzdąc przez dłuższy czas tak samo silnie stawia kreski na kartce, należy się przyjrzeć jego emocjom. Słabe, niepewne, drżące linie kreślą często dzieci nieśmiałe, zahamowane, zamknięte w sobie. Ale pamiętajmy, że jednorazowy "pajęczy" rysunek jest odbiciem stanu dziecka na dziś, dopiero z serii prac rysowanych tzw. drżącą ręką można wyrokować, że nasza pociecha ma kłopoty z poczuciem własnej wartości. POWTARZAJĄCE SIĘ RZECZY Jeśli w serii prac pojawia się wciąż ten sam przedmiot, często jakby dodany, niezwiązany z resztą rysunku, może to świadczyć o nierozwiązanym problemie, z którym dziecko się boryka (np. gips, narysowany na nodze mamy podczas kąpieli w morzu, zdradza, że malec wciąż przeżywa wizytę w szpitalu, gdzie leżała po operacji kolana). Generalnie wszelkie uporczywe powtórzenia sugerują, iż maluch próbuje dać sobie radę z jakimś problemem. MOTYW DOMU I DRZEWA To ważne znaki na dziecięcych obrazkach. Drzewa symbolizują rodziców, opiekunów, osoby bliskie. Najlepiej, gdy są narysowane dwa - jedno może sugerować, że mały człowiek nie czuje dość mocno obecności drugiego rodzica w swoim życiu. Malutkie drzewa mówią zwykle o poczuciu niższości, z kolei bardzo duże informują o tym, że dziecko może mieć skłonności do agresji. Jeśli brzdąc nie zaznacza linii ziemi pod drzewem, świadczy to zwykle o jego podatności na stres, a jeśli ją rysuje, ale bez korzeni drzew, być może odcina się od jakichś silnych emocji. Ułamane gałęzie i rysy na pniu bywają znakiem wypadków i chorób w rodzinie, a wiewiórka w dziupli to motyw pojawiający się na rysunkach dzieci z rozwiedzionych rodzin (dziupla jest symbolem tajemnicy, zwierzątko w niej oznacza zakłócenia w kontaktach rodzinnych). Podobnie dwa domy lub dom podzielony na pół - to również znak rozłamu w rodzinie, rozwodu. Jeżeli maluch przesadnie ozdabia okolicę domu (krzaki, kwiaty, ścieżka, płotek itd.), może to świadczyć, że ma potrzebę dokładniejszego uporządkowania otaczającego go świata i brakuje mu poczucia bezpieczeństwa. Mocno dymiący komin zdradza duże napięcia wewnętrzne u dziecka, ogromne drzwi w domu sugerują zależność od innych, a okna zasłonięte firankami świadczą o tym, że nasza pociecha silnie się kontroluje. TWARZE Z UŚMIECHAMI I BEZ Wiadomo, im więcej uśmiechów na rysunkach naszej pociechy, tym lepiej. Wesołe buźki są dowodem na to, że dziecko postrzega swoich bliskich jako szczęśliwych. Smutne wyrazy twarzy przeciwnie - są echem napięć między domownikami. Warto wzmóc czujność, zwłaszcza gdy dziecko jedną i tę samą osobę rysuje ciągle z ustami w podkówkę lub z groźnie uniesionymi brwiami. Seria takich rysunków może świadczyć, że mały człowiek niezbyt lubi tego kogoś, boi się go albo coś innego stoi na przeszkodzie w ich wzajemnych kontaktach. Jeszcze gorzej, gdy nie zaznacza oczu i ust na twarzy jakiejś osoby - obawy lub niechęć do niej może być u malucha wyjątkowo silna. Jeśli na swoim autoportrecie dziecko unika ust i oczu, sygnalizuje to, że ma kłopoty z wyrażaniem uczuć, jest bardzo zamknięte w sobie. KIEDY DO TERAPEUTY Warto pamiętać, że podane interpretacje mają charakter ogólny. Analizując rysunki, należy brać pod uwagę również indywidualne czynniki, jak np. rozwój dziecka, jego wiek, sytuację życiową itp. Ważne jest także, aby rodzice sami nie wyciągali zbyt daleko idących wniosków. Jeżeli coś ich zaniepokoi w pracach pociechy, lepiej, żeby skonsultowali się z psychologiem dziecięcym. Joanna Andrzejewska- terapeutka dziecięca, szefowa warszawskiego Centrum Doradztwa i Edukacji Sukces Dziewczynka wygląda na nagraniu na prawdziwą piękność. Wszystko diametralnie się zmienia już po 30 sekundach. Internauci na całym świecie przecierają oczy ze zdumienia, na filmiku dzieje się coś przeraźliwego. Aż ciężko uwierzyć w to, że taka rzecz może stać się tak szybko. Czeka to każdego z z filmików na kanale Youtube podbija Internet, ma już ponad 21,5 milionów wyświetleń. To, co się na nim dzieje, może niektórych przerażać, ale taka jest prawda. Co o tym myślcie, podoba wam się?Dziewczynka zmienia się w 30 sekundNagranie pokazuje ilustrację południowokoreańskiego ilustratora. Seok Jeong-Hyeon na filmiku rysuje postać jednej dziewczynki, za każdym razem pokazuje ją w innym wieku. W ten sposób obserwujemy jej życie od poczęcia do późnej starości. Widzimy kolejno obrazek noworodka, kilkuletniej dziewczynki, nastolatki, młodej i dojrzałej kobiety aż po staruszkę. To wszystko dzieje się na jednym i tym samym nagraniu, które trwa nieco ponad cztery minuty, w dodatku na naszych oczach. Aż trudno w to uwierzyć, to prawdziwa sztuka. Taki popis rysunkowych zdolności wprost zapiera dech w piersiach. Dodatkowo filmik skłania do refleksji nad przemijalnością ludzkiego życia, każdego z nas to Jeong-Hyeon: prawdziwy artystaSeok Jeong-Hyeon jest ilustratorem, pochodzącym z Korei Południowej. Urodził się 7 września 1946 roku. Ukończył Korea National University of Arts i od wielu lat tworzy piękne prace, które są podziwiane przez ludzi na całym talentem zjednał sobie fanów i zyskał bardzo dużą popularność, szczególnie w Internecie. Jego szkice i rysunki są rozsyłane przez media społecznościowe na całym globie. Ludzie w szczególności upodobali sobie właśnie to wideo. Zobaczcie sami, co potrafi wytworzyć ludzka ręka. ZDJĘCIA I WIDEO:Nagranie nieustannie podbija screeny z STONEHOUSERysunki zachwycają dokładnością i pomysłowością — to naprawdę ta sama polecane przez redakcję Lelum:Kilka wskazówek, aby wyglądać doskonale na zdjęciach z wakacjiOpalenizna jak u gwiazd? Znamy na to rewelacyjny sposóbW niedzielę w kościołach w Polsce odbędzie się liczenie wiernych Źródło: Jak narysować dziewczynkę Podziel się ze znajomymi:

jak się rysuje dziewczynkę