Pergole ogrodowe to super rzecz. Dzięki nim można prowadzić róże i inne pnące rośliny tak, by się nie połamały. Niestety pergole są albo drogie, albo kiepski Hortensja 'Annabelle' jest wytrzymała na ekstremalne warunki pogodowe, w pełni mrozoodporna i łatwa w uprawie. Preferuje stanowisko słoneczne do półcienistego, ale w miejscach cienistych również ma zdolność kwitnienia. Ma dość duże wymagania glebowe, najlepiej kwitnie gdy ziemia jest żyzna, próchniczna, przepuszczalna, zasobna w Pamiętajmy, by przygiąć zdrowy i długi pęd. Starajmy się zrobić to w sposób delikatny, by pęd nie złamał się podczas przeginania. Po upływie roku pęd można odkopać i odciąć od rośliny matczynej, ponieważ będzie on już ukorzeniony. Przeczytaj również: Najpiękniejsze róże pnące do ogrodu i na taras. Te odmiany warto znać Zimowe okrycia zdejmujemy w marcu lub na początku kwietnia, po ustąpieniu mrozów. Najpierw należy odsłonić pędy, a po kilku dniach rozgarnąć kopczyki ziemi, usypane u nasady krzewów. Najlepiej robić to w dni pochmurne. Przeczytaj też: Usuwanie zimowego okrycia: kiedy i jak zdejmować zimowe osłony z roślin. Róże wielkokwiatowe, oraz wielokwiatowe powinno się przyciąć drastyczne, na wysokości 20 cm nad ziemią, natomiast pozostałe grupy róż przycinamy tylko tyle, ile to konieczne - usuwamy to co przemarzło, lub ewentualnie co choruje. Róże przycinamy także po przekwitnięciu - usuwamy suche kwiaty, co spowoduje ponowne kwitnienie. mulutmu adalah harimaumu makna dan pihak tertuju. Róże, które powszechnie nazywane są pnącymi, tak naprawdę nimi nie są. Nie wytwarzają one bowiem żadnych organów czepnych. Nie owijają się również wokół podpór, jak to robią inne rośliny pnące. Kwiaty te znajdują bardzo szerokie zastosowanie w naszych ogrodach i na działkach. Używamy ich jako osłon miejsc i fragmentów nieestetycznych, parawanów, które dzielą przestrzeń, jak również ogrodzeń tworzących żywopłoty. Róże te dzielimy na dwie zasadnicze odmiany. Pierwsza z nich to krzewy nie powtarzające kwitnienia, są to tzw. ramblersy (róże sztywne). Kolejną stanową odmiany, które ponownie wydają kwiaty późnym latem, są to klimbingi (róże wiotkie).Ramblersy należy silnie przycinać co roku. Należy usunąć przekwitłe pędy oraz całą masę małych gałązek, które wyrastają u podstawy krzewu. Należy również roślinę pobudzić do rozkrzewienia. Robimy to poprzez skrócenie pędów dwuletnich o połowę. Spowoduje to zapełnienie luk, które powstały podczas wycinania pozostałych pędów. Jeżeli posiadamy takie odmiany, jak np. „Dorothy Perkins” wówczas silne cięcie dolnych partii będzie konieczne. Jest to odmiana niezwykle podatna na mącznika prawdziwego – bardzo niebezpieczną chorobę grzybową, która rozwija się, kiedy liście przez dłuższy okres czasu pozostają wilgotne. Źródło: Odmiany róż pnących, które powtarzają kwitnienie w okresie późnego lata nie wymagają aż tak silnego cięcia, jak w przypadku ramblersów. Wystarczy, jeżeli co 2 lub 3 lata usuniemy najstarsze oraz najcieńsze pędy, które nadmiernie zagęszczają ogólny pokrój krzewu. Pamiętajmy również, aby usuwać wszystkie pędy, które są przemarznięte lub z objawami chorobowymi. Zabiegu tego dokonujemy na przycięciu róż warto jest zasilić je wieloskładnikowym nawozem mineralnym. Oczywiście nie zapomnijmy również o systematycznym podlewaniu i ściółkowaniu roślin. Każde cięcie powinniśmy wykonywać czystym, zdezynfekowanym oraz dobrze naostrzonym sekatorem. Róże pnące do ogrodu:“Allagold złocistożółta”„Arthur Bell” – o kwiatach złocistożółtych z czerwonymi brzegami„Bonica” – o kwiatach różowych, pełnych„La Sevilla” – o kwiatach ciemnoczerwonych, wręcz krwistoczerwonych„Fresia” – o kwiatach intensywnie żółtych„Queen Elizabeth” – o kwiatach intensywnie różowych„Rumba” – o kwiatach żółto-czerwonychJak duży jest Wasz ogród? Ile czasu poświęcacie na jego pielęgnację? Barbara MachalskaBarbara Machalska – absolwentka Sztuki Ogrodowej na Wydziale Ogrodniczym Akademii Rolniczej. Doświadczona projektantka zieleni. Pielegnacja i projektowanie ogrodów to nie tylko jej praca, ale wielka pasja. Wzbogaca nasz serwis nie tylko w cenne porady, lecz również w autorskie zdjęcia – najlepszy dowód swoich umiejętności. Nasz specjalista o sobie:Ogrodami pasjonuję się od kiedy pamiętam. Od dziecka kochałam przebywać na łonie natury, przyglądać się kwiatom i pomagać rodzicom w pracach pielęgnacyjnych w ogrodzie. Już podczas studiów zdobywałam praktykę, współpracując z różnymi biurami projektowymi oraz przedsiębiorstwami ogrodniczymi. Zaczynałam od zwykłych prac pielęgnacyjnych na projektach zieleni akademickich kończąc. Prowadziłam liczne wystawy kwiatowe, podczas których prezentowałam te znane, jak również nowowyhodowane gatunki oraz udzielałam praktycznych porad dotyczących ich pielęgnacji. Po 4 latach pracy w zawodzie projektanta ogrodów, mogę pochwalić się bogatym portfolio ogrodów przydomowych, a także zieleni osiedlowej czy aranżacji roślin prace, które wykonuję wkładam niezwykle dużo pasji oraz zaangażowania, staram się, aby każdy mój projekt był niczym dzieło sztuki. Jednym z najbardziej fascynujących aspektów pracy w ogrodnictwie jest fakt, iż każdy ogród jest inny i każdy jest odbiciem duszy jego właściciela, podobnie jak wystrój wnętrz. Bardzo się cieszę, że mogę teraz podzielić się z Państwem swoją wiedzą tak teoretyczną, jak i praktyczną. Zobacz też Może Cię zainteresuje: POPULARNE POSTY Róże pnące mogą stanowić wspaniałą ozdobę pergoli, kratek i płotów. Jednak, aby bujnie rosły i wspaniale kwitły w naszych ogrodach, niezbędne jest wykonanie odpowiednich zabiegów pielęgnacyjnych wiosną, umożliwiających im szybką regenerację po zimie. Ze względu na swoją specyfikę róże pnące wymagają nieco odmiennego traktowania, niż róże rosnące w formie krzewiastej. Zobacz jak wygląda pielęgnacja róż pnących wiosną! Róże pnące stanowią wspaniałą ozdobę pergoli, kratek i płotów Do prawidłowego wzrostu i obfitego kwitnienia róże pnące wymagają przede wszystkim odpowiedniego cięcia oraz nawożenia. W okresie zimowym część pędów może ulec przemarznięciu, za sprawą nie tylko niskich temperatur powietrza ale i silnych, mroźnych wiatrów. Dlatego pierwszą czynnością jaką powinniśmy wykonać w celu regeneracji róż pnących wiosną jest cięcie. Robimy to zaraz po usunięciu z krzewów zimowych osłon. Sposób wykonania tego zabiegu zależy od tego czy mamy do czynienia z odmianą kwitnącą tylko raz, czy też z odmianą powtarzającą kwitnienie. Cięcie róż pnących wiosną Róże pnące kwitnące raz w sezonie należą do typu ramblers, natomiast te, które powtarzają kwitnienie, do typu climbers. Róże typu ramblers kwitną niezwykle obficie, ale na pędach zeszłorocznych. Zatem nie można ich silnie przycinać wiosną, ponieważ nie będą kwitnąć. Po zimie usuwamy jedynie pędy przemarznięte i skracamy pędy uszkodzone. Cięcie zasadnicze wykonujemy latem, zaraz po kwitnieniu. Najstarsze pędy wycina się wtedy u podstawy. A ponieważ dojrzała roślina wytwarza dużo młodych i silnych pędów, zostawiamy je, aby w przyszłym roku mogły zakwitnąć. Pędy róż pnących powinno się ciąć lekko skośnie, ok 0,5 - 1 cm nad pąkiem Róże typu climbers zawiązują kwiaty zarówno na pędach zeszłorocznych jak i tegorocznych, dlatego wśród odmian z tego typu róż należy wykonać cięcie w celu zapewnienia równowagi. Cięcie zasadnicze wykonujemy wiosną wycinając u podstawy 1-2 najstarsze pędy oraz te, które są słabe. Na pozostałych pędach przycinamy wszystkie rozgałęzienia nad 2-5 pąkiem. Pędy cieńsze skraca się silniej, a pędy grubsze słabiej. Latem wykonuje się cięcie korygujące usuwając pędy, które zagęszczają krzew lub rosną do jego że usuwanie przekwitłych kwiatostanów przyspiesza ich ponowny wysyp nawet do dwóch również jak najszybciej odrosty korzeniowe, które wyrastają z podkładek. Do cięcia zawsze używamy ostrego sekatora, żeby nie poranić krzewów. Technika cięcia także ma znaczenie. Pęd powinien być przycięty lekko skośnie ok 0,5- 1 cm nad pąkiem. Róże pnące to pnącza prymitywne, nie czepiają się podpór, a jedynie o nie wspierają. Dlatego pamiętajmy o ich podwiązywaniu Pielęgnacja róż pnących wiosną Róże pnące to pnącza prymitywne, nie czepiają się podpór, ale o nie wspierają. Dlatego nie zapominamy o ich podwiązywaniu. Należy to robić delikatnie, żeby sznurek nie wżynał się w młode, przyrastające na grubość pędy. Pionowe mocowanie tych pnączy do podpór sprawia, że kwitną one tylko na wierzchołkach pędów. Aby róża obsypała się obfitym kwieciem trzeba podwiązywać jej pędy ukośnie lub poziomo, wtedy stymuluje się zawiązywanie nowych pąków kwiatowych. Róże, które powtarzają kwitnienie, podwiązuje się płasko do podpory pod pnącza, dzięki temu wytwarzają one dużo pędów bocznych, na których pojawiają się kwiaty. Nawożenie róż pnących wiosną Krzewy różane wymagają regularnego nawożenia od pierwszego roku po posadzeniu. Wielokrotne kwitnienie w lecie wymaga od nich wiele energii. Dlatego nie wolno zapominać o dostarczaniu im niezbędnych składników pokarmowych. Nawozy trzeba jednak stosować rozsądnie, gdyż nadmiar spowoduje wybujały wzrost i ogólnie osłabi roślinę, zwiększając jej podatność na ataki chorób. W zależności od pory roku i potrzeb naszych róż, można zastosować różne typy nawozów (organiczne i mineralne). Pędy róż pnących staramy się wiązać bardzo delikatnie, tak żeby sznurek nie poranił rośliny Jeśli zdecydujemy się na stosowanie nawozów organicznych, można użyć ich wiosną i jesienią. Uwalniają one składniki pokarmowe powoli, natomiast w zimie mikroorganizmy są mało aktywne i nie dochodzi do strat składników. Zastosowany wiosną obornik musi być jednak dobrze rozłożony, gdyż w przeciwnym razie może uszkodzić nasze krzewy. Jeśli stosujemy kompost to pamiętajmy, aby do jego wytworzenia używać zdrowego, niezainfekowanego patogenami materiału roślinnego. Terminy zasilania róż kompostem lub nawozem bydlęcym to luty-marzec, maj-czerwiec, październik-listopad. Nawożenie róż. Jak, kiedy i czym nawozić róże?Nawożenie róż jest bardzo ważnym zabiegiem w pielęgnacji tych krzewów. Istotne jest abyśmy wybrali odpowiedni nawóz do róż ale także zastosowali go we właściwym terminie. Zobacz jak, kiedy i czym nawozić róże aby bujnie kwitły i zdrowo rosły! Więcej... Jeśli decydujemy się nawożenie mineralne, można zastosować nawozy długo działające, np. Osmocote. Tego typu nawozy stosujemy w jednej dawce, ponieważ stopniowo i powoli uwalniają one składniki pokarmowe do ziemi. Podczas stosowania nawozów szybko działających stosujemy dwie dawki. Pierwsza wiosną (marzec - kwiecień) w okresie zawiązywania pąków kwiatowych, a druga w pełni kwitnienia (czerwiec – lipiec). Od połowy lipca nie stosuje się już nawozów azotowych. Nadmiernie pobudzą one roślinę do rozwoju pędów, które przed zimą nie zdążą zdrewnieć, przez co będą wrażliwe na mróz. Od sierpnia do września wskazana jest dawka nawozu potasowo-magnezowego. Aby nawóz był skutecznie wykorzystywany przez roślinę, należy delikatnie podlać miejsce zasilenia wodą, wtedy bez problemu składniki pokarmowe zaczną się uwalniać w okolicy strefy korzeniowej rośliny.  Przeczytaj także: Dlaczego róża nie kwitnie? Jak zmusić róże do kwitnienia! Róża jest pięknie kwitnącą rośliną, często sadzoną w ogrodach, parkach czy miejskich skwerach. Mimo, iż z reguły jest łatwa w uprawie i pięknie prezentuje się w letnie dni, czasami zdarza się, że róża nie kwitnie. A wtedy traci wiele ze swego uroku. Poznaj 5 częstych przyczyn dlaczego róża nie kwitnie oraz praktyczne sposoby jak zmusić róże do kwitnienia! Więcej... Róże pienne - pielęgnacja, odmiany, jak sadzić Róże pienne, określane też jako różane drzewka, są krzewami o sezonowych liściach i pięknych kwiatach. Efektownie prezentują się na rabatach oraz podkreślają reprezentacyjne miejsca w naszych ogrodach. Są też doskonałym wyborem na taras lub patio. Zobacz jakie ciekawe odmiany róż piennych wybrać do ogrodu oraz jak wygląda prawidłowa pielęgnacja, zapewniająca ich obfite kwitnienie i zachowanie ładnego pokroju różanych drzewek. Więcej... Przycinanie róż. Jak i kiedy przycinać róże? Przycinanie róż to jeden z podstawowych zabiegów w uprawie tych krzewów. Zasady cięcia nie są bardzo skomplikowane ale różnią się dla różnych grup róż. Zobacz jak i kiedy przycinać róże aby zdrowo rosły i obficie kwitły! Więcej... Clematisy - uprawa, przycinanie, odmiany Skomentuj artykuł Każdy miłośnik ogrodu, który posiada działkę, zwykle ma na niej miejsca idealne dla pnączy. Wszelkiego rodzaju ogrodzenia, pergole czy altany do tego celu nadają się bowiem doskonale. Niewątpliwie w czołówce najciekawszych i najpiękniejszych zarazem pnączy, znajdują się powojniki, znane też pod swoją łacińską nazwą - klematis. Niezwykłe bogactwo odmian i różnorodność kwiatów sprawiają, że klematisy mają ogromne grono miłośników na całym świcie. Ta różnorodność może jednak być też źródłem kłopotów, zarówno przy wyborze właściwej odmiany jak i jej pielęgnacji. Zatem aby móc w pełni cieszyć się ich pięknem, należy bliżej poznać te wspaniałe pnącza - w zależności bowiem od rodzaju, mają one mieć nieco inne wymagania co do stanowiska oraz cięcia. Warunki uprawy Zanim dokonamy wyboru gatunku, zastanówmy się, gdzie będziemy zamierzali posadzić roślinę - część odmian preferuje bowiem stanowiska słoneczne, inne natomiast półcień. Bardzo ogólna zasada doboru mówi, że te o mocnych barwach wymagają słońca, natomiast odmiany o pastelowych lub wielobarwnych kwiatach, wolą półcień. Kolejnym ważnym elementem w uprawie powojników jest podłoże. Większość klematisów wymaga gleby żyznej, próchniczej, lekkiej i głęboko uprawionej, o pH 6,5-7,5 nie toleruje gleb kwaśnych oraz zasolonych. Z tego ostatniego powodu, do nawożenia używa się w IV nawozów długo działających np. Osmocote . Glebę możemy dodatkowo rozluźnić, mieszając z odkwaszonym torfem. Na glebach ciężkich i mokrych, powojniki będą zwykle chorowały, słabo rosły oraz kwitły. Clematisy Niezwykle istotna dla wszystkich klematisów jest wilgotność podłoża, absolutnie nie znoszą suszy i przegrzania korzeni. Aby więc zachować takie warunki, musimy ściółkować glebę np. kompostem. Bardzo dobrym sposobem na ograniczenie parowania, jest posadzenie u podstawy pnączy niskich roślin okrywowych np. barwinka czy lawendy. Nie tylko zapobiegnie to wysuszeniu i przegrzaniu gleby, ale też będzie dodatkową ochroną w czasie zimy. Większość powojników jest umiarkowanie odporna na mróz, górne części mogą przemarzać, ale zwykle na wiosnę dobrze odradzają się z korzenia. Dlatego niezmiernie ważne jest zabezpieczenie podstawy pnącza przed zimą kopczykiem lub solidne jego wyściółkowanie. Wysadzając roślinę z pojemnika na miejsce stałe, sadzimy ok. 10 cm. głębiej, niż rosła dotychczas (nie dotyczy powojników okrywowych). Kiedy już zadbamy o podstawowe warunki niezbędne do uprawy, należy pamiętać o właściwym cięciu. Clematisy Podstawowe zasady cięcia powojników Przyjmuje się, że powojniki kwitnące wiosną przycina się bardzo delikatnie (czasem nawet wcale) i wysoko, bo na ok. 1,5. Zwykle robi się to zaraz po przekwitnięciu. Pozwoli to roślinie zawiązać kwiaty na przyszły rok, gdyż wiosenne odmiany zakwitają na pędach zeszłorocznych. Natomiast powojniki kwitnące latem lub jesienią, przycinamy na wysokości ok. 40 cm. późną jesienią ( lub bardzo wczesną wiosną ( Te odmiany zakwitają bowiem na pędach tegorocznych. Clematisy czytaj dalej... Aby róże szczepione na pniu miały piękny i kulisty pokrój, musimy zapewnić im właściwą pielęgnację. Róże pienne są o wiele trudniejsze w uprawie niż ich krzewiaste odpowiedniki. Jak przycinać i pielęgnować różane drzewka? Jak dbać o pienne róże?Coraz bardziej popularne ostatnio odmiany róż szczepione to zazwyczaj mieszańce herbatnie lub róże wielkokwiatowe. Szczepi się je na szczycie podkładki z dzikiej róży na wysokości około 1m lub nieco wyższej. Krzewy wymagają z tego powodu palikowania, aby pnie nie przechylały się pod ciężarem ukwieconych koron. Zimą należy bezwzględnie osłonić róże szczepione na pniu przed mrozem. Najbardziej wrażliwe jest miejsce szczepienia, które łatwo przemarza. Najczęściej przygina się rośliny do ziemi i przykrywa (torfem, słomą) aby przetrwały mrozy. Można też owijać białą agrowłókniną całe pnie i miejsce także: Jak sadzić róże? Jak przycinać krzewy róż?Należy usuwać wszystkie odrosty pojawiające się na pniu lub wyrastające z korzeni. W przeciwnym razie w krótkim czasie zdominują one szczepioną róże. Koronę krzewu przycinamy tak by usunąć wszystkie słabe pędy oraz stare gałęzie, które najczęściej noszą ślady chorób lub są suche. Pozostałe pędy przycinamy na długość około 10–25cm od miejsca szczepienia. Skracamy także wszystkie krzyżujące się pędy. Wykonujemy to wczesną wiosną zanim na roślinie pojawią się pąki. Dzięki temu krzew wypuści wiele młodych liści i pędów oraz wytworzy liczne pąki kwiatowe. Dla formowania rośliny można też przycinać ją w sezonie wegetacyjnym. Warto także dokładnie sprawdzać roślinę, by stwierdzić, czy wśród właściwych gałęzi nie pojawiły się dzikie przyrosty („wilki”). Należy pamiętać też o systematycznym usuwaniu przekwitłych, suchych kwiatów, które obniżają walory dekoracyjne krzewu. Zabieg taki przyspiesza także powtórzenie także: Jak pielęgnować róże?Pojawiające się odrosty korzeniowe z podkładki należy odrywać, a nie wycinać. Najczęściej na pniu szczepione są odmiany róż wielokwiatowych i okrywowych, ponieważ kwitną obficie i są odporne na choroby i mróz. Warto pamiętać o tym przy zakupie różanych drzewek. Chcesz dowiedzieć się więcej, sprawdź » Komplet e-booków: Budowa domu bez pozwolenia + Gwarantowany kredyt mieszkaniowy Rozmnażanie forsycji przeprowadzić możemy na dwa sposoby, w dwie różne pory sezonu. Zdrewniałe pędy krzewu forsycji można pobrać latem lub jesienią i od razu wsadzić do ziemi. Możemy również jako sadzonki wykorzystać gałązki zerwane w styczniu. Jak rozmnażać forsycję i ją ukorzenić? W taki sposób szczepimy, rozmnażamy i pielęgnujemy forsycje. Wydawać by się mogło, że na przedwiośniu nie ma z czego robić świeżych bukietów. Nic bardziej mylnego, jeśli posadzimy forsycję! Jest to krzew z burzą żółtych kwiatów. Kwitnie wczesną wiosną, jeszcze zanim wypuści liście. Jeśli w styczniu zetniemy kilka ubiegłorocznych pędów z pąkami kwiatowymi i wstawimy je do wazonu – kwitnienie forsycji odbywa się już w lutym. Forsycja nie jest wymagającym krzewem. Dobrze rośnie na każdej glebie, nie lubi jednak podmokłych terenów. Forsycja pospolita osiąga wysokość nawet do 3 m, dlatego nadaje się do posadzenia w miejscach, które chcemy ukryć, np. śmietnik, kompostownik. Na wiosnę rolę parawanu pełnią bardzo liczne i gęsto osadzone kwiaty, a po ich przekwitnięciu zasłonę stanowią liście. Roślina ta dobrze znosi cięcie i jest łatwa do formowania. Zalety uprawy forsycji Ładnie prezentuje się, rosnąc pojedynczo i w naturalnej formie. Z takiego krzewu najwygodniej zrywać gałązki na bukiety. Z forsycji można również tworzyć żywopłot. Jak zrobić sadzonki forsycji? W takim przypadku wystarczy młode sadzonki przyciąć o 1/3 wysokości. Gdy nowe przyrosty osiągną 15-20 cm, obcinamy im wierzchołki. Wtedy roślina łatwiej się rozkrzewi. Możemy z niej formować różne figury, odpowiednio prowadząc nowe przyrosty. Nadaje się również do prowadzenia przy podporach, podobnie jak róże pnące. Forsycja w ogrodzie będzie się też ładnie prezentować w rozkrzewionej formie. Krzew forsycji łatwo się rozmnaża przez umieszczenie sadzonek bezpośrednio w ziemi. Zerwane do bukietu gałązki często wypuszczają korzenie, dlatego gdy nacieszymy już oczy piękną kompozycją, posadźmy kolejne forsycje w ogrodzie. Forsycja odmiany W Polsce uprawiane są trzy gatunki. Forsycja pośrednia Forsythia x intermedia o pędach wyprostowanych, które później na wierzchołkach się przewieszają, dorastająca do 2,3 m. Pędy są oliwkowe, na przekroju czterokańciaste, a liście pojedyncze lub trójklapowe, jajowato wydłużone, do połowy długości ząbkowane. Forsycja koreańska Forsythia ovata, która naturalnie występuje na półwyspie Koreańskim, dorasta do 1,5 m, ma szeroki i luźny pokrój. Liście są pojedyncze, okrągłe lub szerokojajowate. Kwiaty jasnożółte, niewielkie, osadzone pojedynczo lub po dwa. Ostatni gatunek to forsycja zwisająca Forsythia suspensa, naturalnie rosnąca we wschodnich Chinach. Tworzy krzewy dorastające do 3 m z łukowato zwieszającymi się pędami, dotykającymi gleby i ukorzeniającymi się. Ma kwiaty z szerokimi, płaskimi płatkami. Forsycje wymagają stanowisk słonecznych, będą rosły na każdej glebie, pod warunkiem że nie będzie bardzo sucha lub mokra. Cięcie forsycji powinno się wykonać po kwitnieniu. Polega ono na przycięciu pędów suchych i przemarzniętych. Co parę lat stosujemy cięcie odmładzające, wycinając najstarsze pędy tuż nad ziemią. Wcześnie kwitnąca forsycja Forsycja zielona Forsythia viridisima rozwija kwiaty przed liśćmi. Tworzy krzewy o pędach wyprostowanych, dorasta do około 2 m. Pędy ma słabo rozgałęzione, pod koniec marca i na początku kwietnia pokryte są ładnymi dużymi kwiatami o intensywnej żółtej barwie. Osadzone są wzdłuż pędów po kilka sztuk w pęczkach. Krzewy najlepiej rosną na stanowisku słonecznym lub w półcieniu. Mają przeciętne wymagania glebowe, źle rozwijają się na glebach suchych oraz zimnych i mokrych. Po kwitnieniu, co 3 lata, dobrze jest odmłodzić krzewy, wycinając 3-4 najstarsze pędy, aby zmusić roślinę do wypuszczenia nowych. Forsycja zielona zawiązuje pąki kwiatowe późnym latem. W ogrodzie najlepiej posadzić ją w miejscu wyeksponowanym. Ładnie komponuje się z wcześnie kwitnącymi bylinami, jak zawilec gajowy, i wcześnie kwitnącymi narcyzami, tulipanami oraz pierwosnkiem wyniosłym i gruzińskim. Forsycja do małych ogrodów Forsy­cja ‘We­ber’s Bronx’ to ni­ski kar­ło­wy krzew osią­ga­ją­cy wy­so­kość 30-60 cm. Jest od­mia­ną for­sy­cji zie­lo­nej Forsthia vi­ri­dis­si­ma Lindl. Kwit­nie wcze­śnie i ob­sy­pa­na dzwon­ko­wa­ty­mi żół­ty­mi kwia­ta­mi jest za­li­cza­na do jed­nych z naj­pięk­niej­szych krze­wów ozdob­nych kwit­ną­cych przed roz­wo­jem li­ści. Od­mia­nę tę wy­ho­do­wa­no w Wied­niu. Jej liście są ma­łe, wą­skie do 4,5 cm dłu­go­ści, głę­bo­ko brze­giem pił­ko­wa­ne, gę­sto osa­dzo­ne, je­sie­nią przy­bie­ra­ją bar­wę ciem­no­pur­pu­ro­wą. Wy­ma­ga sta­no­wisk sło­necz­nych, bę­dzie ro­sła na każ­dej gle­bie, pod wa­run­kiem że nie jest bar­dzo su­cha lub mo­kra. Cię­cie for­sy­cji po­win­no wy­ko­nać się po kwit­nie­niu. Po­le­ga ono na przy­cię­ciu pędów su­chych i prze­mar­z­nię­tych. Co pa­rę lat sto­su­je­my cię­cie od­mła­dza­ją­ce, wy­ci­na­jąc naj­star­sze pę­dy tuż nad zie­mią. Ład­nie pre­zen­tu­je się po­sa­dzo­na na ra­ba­cie z wcze­śnie kwit­ną­cy­mi by­li­na­mi i krze­wa­mi. Forsycja odmiana jesienna Forsycje to krzewy kojarzące się przede wszystkim z nadejściem wiosny. Odmiana forsycji pośredniej ‘Golden Times’ wyróżnia się bardzo cennymi żółto-zielonymi liśćmi. Blaszka liściowa ma żółto wybarwiony brzeg, który jesienią staje się pomarańczowy. Krzewy mają atrakcyjne liście, szczególnie ładnie komponują się posadzone w grupach, w zestawieniach z krzewami o bordowych liściach. Forsycja ‘Golden Times’ dorasta do 2 m, rośnie wolniej od typowej forsycji pośredniej. Najlepiej posadzić ją na słonecznym stanowisku, ale warto pamiętać, że jej liście czasami przypalane są przez ostre promienie słoneczne, dlatego zaleca się uprawiać ją w miejscu, gdzie słońce świeci tylko do południa, a później stanowisko jest lekko ocienione. Dobrze rośnie na glebach przeciętnych, umiarkowanie wilgotnych, pokrytych ściółką. Co 3-4 lata krzewy przycinamy, wycinając najstarsze pędy i pozostawiając dwuletnie i roczne. Zabieg ten najlepiej wykonać wiosną, po kwitnieniu. Przyspieszamy kwitnienie forsycji Aby wprowadzić do naszych mieszkań odrobinę wiosny, ścinamy od grudnia, co dwa tygodnie, pędy forsycji i wstawiamy je do wazonu tak, aby ich końce były zanurzone w wodzie ok. 6-10 cm. Do wody można dodać preparat Chryzal Universal, który przedłuży trwałość ściętych gałązek. Woda powinna być zmieniana co 5-6 dni, a wazon przed każdą zmianą wody dokładnie umyty. Na rozwój kwiatów czekamy około 2-3 tygodni, ścinane w lutym rozwijają się dość szybko – już po 7-10 dniach. Można także przenieść do domu forsycję w pojemniku, która zimowała w zacisznym miejscu w ogrodzie. Roślina umieszczona w ciepłym pomieszczeniu będzie kwitnąć dłużej. Po przekwitnięciu przenosimy ją do ogrodu dopiero na początku maja i przesadzamy na rabatę lub do większej donicy. Pojemnik ustawiamy w jasnym miejscu, systematycznie podlewamy oraz nawozimy. Powtórnie forsycję możemy poddać pędzeniu już w następnym roku. Odmładzanie forsycji Krzewy forsycji w kwietniu są w pełni kwitnienia, obsypane licznymi żółtymi kwiatami. Najwięcej kwiatów zawiązuje się na jednorocznych pędach, które roślina wytworzyła w roku poprzedzającym kwitnienie. Co parę lat dobrze jest prześwietlić krzewy, czyli zastosować cięcie odmładzające. Polega ono na wycięciu kilku najstarszych pędów na wysokości ok. 20 cm. Zabieg ten wykonujemy po kwitnieniu, bo wcześniejsze cięcie spowoduje usunięcie pąków z kwiatami. Pędy przycina się na ok. 20 cm od powierzchni gleby, 0,5 cm nad pąkiem. Cięcie odmładzające forsycji wykonujemy co 3-4 lata. Forsycja - usuwanie starych pędów Kwia­to­we pę­dy for­sy­cji za­wią­zu­ją naj­wię­cej kwia­tów w trze­cim ro­ku. W czwar­tym ro­ku si­ła kwit­nie­nia wy­raźnie słabnie, pę­dy forsycji two­rzą licz­ne drob­ne roz­wi­dle­nia i przy­bie­ra­ją łu­ko­wa­ty kształt. Star­sze krze­wy, któ­re nie by­ły przy­ci­nane od wie­lu lat, mo­gą się prze­ła­my­wać. Dzie­je się tak, jeśli sta­re pę­dy ro­sną pła­sko po­nad zie­mią, a z nich od­ra­stają pio­no­wo mło­de. Ten na­tu­ral­ny pro­ces od­mła­dza­nia na­le­ży wspo­móc cię­ciem. Przycinanie krzewów forsycji wykonujemy co dwa, trzy la­ta. Przeprowadzamy je bez­po­śred­nio po kwit­nie­niu; krze­wy trze­ba oczy­ścić ze sta­rych zdrew­nia­łych pę­dów, wy­ci­na­jąc je bez­po­śred­nio przy na­sa­dzie. Za­bieg ten by­wa tak­że na­zy­wa­ny cię­ciem za­cho­waw­czym, dzię­ki któ­re­mu mło­de pę­dy zy­sku­ją wię­cej prze­strze­ni roz­wo­jo­wej, krzew zaś sta­je się bar­dziej wi­tal­ny. Dłu­gie, nie­roz­krze­wio­ne pę­dy moż­na skró­cić do po­ło­wy ich dłu­gości, aby le­piej się krze­wi­ły. Tę sa­mą tech­ni­kę cię­cia sto­su­je się tak­że w przy­pad­ku krze­wów ja­go­do­wych, śnie­gu­licz­ki bia­łej czy de­re­nia, i krze­wów póź­no kwit­ną­cych, ket­mii sy­ryj­skiej. Cię­cie prze­pro­wa­dza­my pod ko­niec lu­te­go, przed roz­po­czę­ciem we­ge­ta­cji. Rozmnażanie forsycji możemy połączyć z cięcie forsycji, wykonując dwa zabiegi jednocześnie.

jak przyciąć róże pnące po przekwitnięciu