Poczekaj, aż pies straci zainteresowanie danym miejscem i odejdzie – dopiero wtedy możesz spokojnie posprzątać. Co zrobić żeby pies nie piszczał gdy jest sam? Pierwszym z nich jest zostawienie zwierzaka z włączonym telewizorem lub radiem. Nie będzie się czuł taki samotny, słysząc ludzki głos. Przechodząc do konkretów: jeśli przyczyną psiego ujadania jest nuda, frustracja, niespożytkowanie nadmiaru energii, itp., zorganizujmy pupilowi więcej rozrywki w ciągu dnia. Zabierajmy go na spacer w różne miejsca, robiąc przerwy na krótkie treningi, podczas których pies może aportować, szukać ukrytej zabawki lub przysmaka. Co robić gdy dziecko się zakrztusi? Zakrztuszenie to główna i najczęstsza przyczyna śmierci małych dzieci, zwłaszcza niemowląt poniżej 1. roku życia. Taka sytuacja wymaga natychmiastowej reakcji, a wiedza o tym, jak się zachować, może uratować życie dziecka. Możemy na to zareagować głośnym “Nie!” lub “Dobrze!” w zależności od tego, czy pies siusia w miejscu wskazanym przez nas. Gdy pies zacznie siusiać w wybranym przez nas miejscu, nagradzajmy go smakołykiem. Konieczne będzie także utrzymanie porządku w domu . Pamiętajmy, aby sprzątać każde miejsce po sikaniu psa i zakazujmy Taki dramat może się przytrafić każdemu z nas. Dlatego trzeba wiedzieć, jak działać oraz czego absolutnie nie robić, gdy jedzenie trafi nie tam, gdzie powinno. Pewnie kiedyś się krztusiłaś, więc pamiętasz, jakie to nieprzyjemne uczucie. Przy zakrztuszeniu zwykle wystarczy porządnie odkaszlnąć, żeby pozbyć się kłopotu. mulutmu adalah harimaumu makna dan pihak tertuju. Każdy z nas zna pewnie powiedzenie o szkodliwości jedzenia danego produktu w zbyt dużych ilościach. Nie ulega żadnej wątpliwości, że stwierdzenie to ma wiele wspólnego z rzeczywistością. Można jes także odnieść do zwierząt domowych, takich jak psy. Nasze czworonogi często są bowiem dokarmiane, także z użyciem produktów spożywczych, które znajdują się na sklepowych półkach i są przeznaczone do spożycia przez człowieka. Nie każdy właściciel psa wie jednak, że ludzkie jedzenie może być często przyczyną poważnych zatruć pokarmowych, które mogą się dla psa skończyć nawet tragicznie. Produkty spożywcze przeznaczone dla człowieka nie są bowiem odpowiednio przygotowane i zbilansowane pod kątem psiego organizmu. Poniżej znajdziesz kilka istotnych informacji o objawach zatrucia u psa oraz właściwym postępowaniu w wypadku spożycia przez niego szkodliwych dla jego zdrowia substancji. ZATRUCIE U PSA Zjedzenie przez psa niezdrowych dla niego pokarmów nie zawsze związane jest ze złą wolą jego opiekuna. Nasz pupil może bowiem ulec zatruciu pestycydami, zjeść leki, czy trujące rośliny doniczkowe często spotykane w naszych domach takie, jak fikus, gwiazda betlejemska czy hiacynt. Może także zatruć się obecnymi w mieszkaniu kosmetykami, farbami czy środkami czystości. ZATRUCIE U PSA - OBJAWY Różnią się one w zależności od zjedzonego przez zwierzę produktu. Są takie środki drażniące, które przy długim kontakcie ze skórą psa lub jego śluzówką mogą powodować powstanie stanów zapalnych. Substancje żrące z kolei niszczą żywe tkanki, z którymi mają bezpośrednią styczność. Toksyczne opary, które może wdychać pies mogą natomiast wywołać przewlekłe i niezwykle groźne dla jego organizmu zaburzenia, a nawet być bezpośrednią przyczyną jego śmierci. Objawy, jakie towarzyszą zatruciu to m. in.: ślinotok, wymioty, biegunka, utrata humoru, chaotyczne ruchy, omdlenia, oparzenia naskórka, krwawienie, zła praca nerek i wątroby. ZATRUCIE U PSA - JAK POMÓC? Należy przygotować następujące rzeczy: sól, wodę utlenioną, wodę o temperaturze pokojowej. W przypadku wylania szkodliwej substancji na skórę szykujemy: olej, rękawiczki oraz mydło. W wypadku, kiedy skóra i sierść zwierzęcia miała styczność z toksyczną substancją należy oczyścić ją dokładnie przy pomocy oleju kuchennego oraz mydła. Należy także założyć na ręce rękawiczki ochronne. Oczy psa dokładnie przemywamy roztworem sterylnym przeznaczonym do pielęgnacji i oczyszczania oczu. Następnie niezwłocznie zadzwońmy do lekarza, a na wizytę w gabinecie zabierzmy także opakowanie po substancji, z którą miało kontakt zwierzę. W żadnym wypadku nie powinniśmy bez konsultacji z weterynarzem prowokować u psa wymiotów. Nie podawajmy mu także niczego do picia. Zatrucie jadem podczas spaceru Pies jest także szczególnie narażony na użądlenie przez owady. Ukąszenie pszczoły lub osy wywołuje powstanie obrzęku w miejscu ugryzienia oraz bólu u zwierzęcia. Pies może być także ofiarą ugryzienia przez jadowite węże, które spotyka się w domach. Jad węża powoduje powstanie obrzęku, bolesności, może także wywołać u psa spadek ciśnienia, wstrząs a także zaburzenia krzepnięcia krwi. ZATRUCIE U PSA - CO ROBIĆ? W wypadku zatrucia jadem przygotowujemy: okłady z lodu, pęsetę, waciki oraz sodę oczyszczoną. Jeśli stwierdzimy, że nasz pies zostały ugryziony przez pszczołę lub osę najpierw musimy usunąć żądło. Następnie na miejsce ugryzienia kładziemy kompres z roztworem sody (rozpuszczamy 1 łyżeczkę sody w 0,5 l wody), po chwili przykładamy okład z lodu by zmniejszyć opuchliznę. Jeżeli z kolei czworonóg został ugryziony przez węża (można to poznać po obecności na skórze śladów po jego zębach), konieczne jest by zwierzę się nie ruszało, aby jad nie rozszedł się dalej. Rankę należy dokładnie umyć, położyć na niej lód i jak najszybciej zadzwonić do weterynarza. Pamiętajmy także, aby nie wyciskać na siłę żądła, nie rozmasowywać rany, ani nie używać preparatów na bazie alkoholu do dezynfekcji. Nie powinniśmy także stosować opasek zaciskowych. Pokarm dla psa cierpiącego na zatrucie pokarmowe. Zamów teraz: Mokre karmy dla psów z zaburzeniami lelitowymi. Najniższa cena w sklepie: Wracasz z pracy, a tam kapcie w strzępach? To niestety dość częsta sytuacja, że pies zostaje sam w domu i niszczy rzeczy, od butów zaczynając, a kończąc na meblach czy drzwiach. U podstaw takiego zachowania nie leży jeden powód. Każdy przypadek jest indywidualny. Poznaj przyczynę, a będziesz w stanie zahamować niszczycielskie zapędy Twojego pupila. Czy wiesz, że czasami sam uczysz szczeniaka, że gryzienie przedmiotów w domu jest dozwolone? Gdy maluch dołącza do Twojej rodziny, jest tak rozkoszny i uroczy, że jesteś skłonny pozwolić mu na wszystko. Tym bardziej że w pierwszych dniach jest niczym puchata, zagubiona kulka. Litujesz się zatem nad szczeniakiem, przeciągasz w czasie wprowadzanie zasad, a czasami nawet sam dajesz mu do pogryzienia swojego kapcia, byle tylko poczuł się lepiej w nowym domu. A przecież to prosta droga do nauczenia go, że gryzienie domowych przedmiotów jest dozwolone. Z czasem przestanie Ci się to podobać, ale pupilowi ciężko będzie zrozumieć, że nagle opiekun zmienił zdanie. Ale jak to mówią, często mądry Polak po szkodzie. Jeśli już za późno jest na profilaktykę, poznaj przyczyny, z powodu których pies demoluje mieszkanie, gdy jest sam i jak temu zaradzić. 1. Pies niszczy w domu… z nudów! 2. Co zrobić, gdy pies niszczy w domu z chorobliwej samotności? 3. Wychodzące zęby 4. Frustracja 5. Pies niszczy mieszkanie, gdy zostaje sam – zabezpiecz je 6. Tego nie rób! 7. A może to choroba? Pies niszczy w domu… z nudów! Prawda jest taka, że pies też może się nudzić. Wyobraź sobie, że jesteś na jego miejscu – szybki spacer przed pracą opiekuna, a potem zostajesz na wiele godzin z sobą samym. Ty pewnie w tym czasie obejrzałbyś film, poczytał książkę i porozmawiał z kimś na messengerze. Są psy, które nie mają nawet zabawki czy gryzaka, którymi mogłyby się zająć w czasie nieobecności domowników. Dlatego Twoją rolą jest zadbanie o wszystkie potrzeby pupila. Gdy wychodzisz na dłużej, np. na uczelnię czy do pracy, wstań na tyle wcześnie, aby zapewnić czworonogowi długi spacer. Oczywiście podstawowych założeniem jest, aby zrealizował on swoje potrzeby fizjologiczne, ale równie ważne jest to, żeby się porządnie zmęczył. Wystarczy, że wygospodarujesz kilka minut, aby wykonać krótki trening komend lub pobawić się ze swoim czworonożnym przyjacielem. Przed samym wyjściem postaraj się jednak stonować swój nastrój. Gdy zaczniesz się szykować, unikaj mówienia do psa podekscytowanym tonem. Ważne jest, aby nie nastawiać go na dalsze wspólne spędzanie czasu. W zamian przygotuj mu na czas swojej nieobecności gryzak, kulę-smakulę czy bardziej skomplikowaną zabawkę węchową. Niektóre psy zachowują spokój, gdy podczas nieobecności opiekuna, mają pozostawione włączone radio. Co zrobić, gdy pies niszczy w domu z chorobliwej samotności? Najtrudniejszą sytuacją jest, gdy pies niszczy w domu rzeczy z powodu lęku separacyjnego. Jest to bardzo silna, wywołująca długotrwały stres, tęsknota za opiekunem. Bardzo często czworonogi zmagające się z lękiem separacyjnym gryzą przedmioty mocno związane z konkretnym domownikiem. Zazwyczaj są to rzeczy osobiste, mocno przesiąknięte zapachem opiekuna, takie jak kapcie czy nieprane ubrania. Praca nad takim psem wymaga bardzo dużo cierpliwości i czasu. Z lękiem separacyjnym nie da się uporać w kilka dni. Często gryzieniu przedmiotów towarzyszy wycie i skomlenie podczas Twojej nieobecności. Inne czworonogi nie jedzą i nie piją, gdy tylko za opiekunem zamkną się drzwi, nawet jeśli miałyby pozostać w domu same większość dnia. Wychodzące zęby Gdy w Twoim domu mieszka psie dziecko, musisz nastawić się, że prędzej czy później zaczną mu wypadać zęby mlecze i rosnąć stałe. A to oznacza swędzące dziąsła i wzmożoną chęć do gryzienia, aby złagodzić sobie tę dolegliwość. Jeśli szczeniak zacznie gryźć przedmioty w domu w Twojej obecności, od razu przerwij mu tę czynność. Kup również sznur lub szarpak. Zabawka będzie doskonałym zamiennikiem dla gryzienia Twoich rzeczy. Jednocześnie nauczysz psa, że zabawka jest jedyną rzeczą, którą pozwalasz mu gryźć. Czasami jednak będziesz musiał wyjść, nawet jeśli nie chcesz zostawiać psiego malucha na długo. Miej przygotowane naturalne gryzaki, które pomogą szczeniakowi uporać się ze swędzącymi dziąsłami i zębami. Taki gryzak możesz również schłodzić w zamrażarce. Działa on dokładnie tak samo jak schłodzony gryzak dla ząbkującego niemowlaka – szybciej łagodzą dolegliwości. Najważniejsze jest, aby błyskawicznie reagować na sytuację, gdy szczeniak gryzie przedmioty w domu i przekierować jego uwagę na to, co mu wolno. W innym przypadku z czasem przestanie gryźć z powodu ząbkowania, a zacznie dla zabawy. Frustracja W życiu zdarzają się sytuacje, gdy przez jakiś okres musisz i chcesz poświęcić swojemu pupilowi całą uwagę. Dzieje się tak, gdy masz w domu szczeniaka lub Twój czworonóg jest chory. Po jakimś czasie szczeniak zmienia się w dorosłe zwierzę, a chory dochodzi do zdrowia. Twoja codzienność wraca do normy. Przestajesz poświęcać czworonogowi całą swoją uwagę, ale dla niego jest to sytuacja, która może wywołać frustrację. Przyzwyczajone do poprzedniego rytmu życia zwierzę, nie może pogodzić się ze zmianami. Traktuje tę zmianę jako odrzucenie. W efekcie, gdy pies zostaje sam w domu i niszczy przedmioty. Dlatego ważne jest, aby zmiany w Waszym życiu wprowadzać stopniowo. Nagłe odwrócenie rytmu dnia zaburzy przyczynowo-skutkowy sposób myślenia Twojego czworonoga, a tego z pewnością nie chcesz. Swoją nieobecność wydłużaj stopniowo, podobnie jak będziesz skracać ilość czasu poświęcanego psu. Z czasem przyzwyczai się do tego, że opiekun musi wyjść nawet na kilka godzin. Pies niszczy mieszkanie, gdy zostaje sam – zabezpiecz je Jeśli zauważyłeś, że niszczenie przedmiotów w domu nie było tzw. wypadkiem przy pracy, czyli działaniem jednorazowym, to poza pracą z psem, warto również zabezpieczyć mieszkanie przed kolejnymi zniszczeniami. Jest to istotne również ze względu na zapewnienie pupilowi bezpieczeństwa podczas Twojej nieobecności. Gdy pies niszczy w domu różne przedmioty, nigdy nie wiesz, co w danym dniu ulegnie niszczycielskiej sile jego zębów i pazurów. Przede wszystkim usuń z jego zasięgu drobne przedmioty, które może połknąć, tak jak elementy biżuterii, czy fragmenty pilota od telewizora. Zadbaj również o pochowanie środków chemicznych, których działanie może doprowadzić psa do ciężkiej choroby lub śmierci. Postaraj się zabezpieczyć kable. Możesz je spryskać specjalnym płynem, który jest nieszkodliwy dla ludzi i zwierząt, ale odstrasza psy zapachem. Dobrym sposobem jest również wydzielenie czworonogowi jednego pomieszczenia w domu, w którym będzie przebywał podczas Twojej nieobecności. Tego nie rób! Badania nad zwierzęcą psychiką pozwalają nam dostrzegać wiele podobieństw pomiędzy ludźmi a psami. Jesteśmy jednak dwoma odrębnymi gatunkami i czy tego chcemy, czy nie, zawsze wiele aspektów będzie nas dzielić. Różnica dotyczy między innymi pojmowania przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. Psy, w przeciwieństwie do nas, żyją tu i teraz. Mówi się, że potrafią przewidywać, co się wydarzy za chwilę, ale wynika to z ich instynktu oraz inaczej rozwiniętych zmysłów. Dlatego też nigdy nie każ pupila za coś, co zrobił podczas Twojej nieobecności. On nie wie, że złościsz się za to, że cztery godziny wcześniej pogryzł Twojego kapcia czy nogę od krzesła. Jeśli następnym razem po Twoim powrocie będzie się chował, to nie oznacza, że ma świadomość niepożądanego zachowania. Twój powrót będzie kojarzył mu się z krzykiem, a może nawet klapsem. Jestem pewna, że nie chcesz, aby Twój czworonożny przyjaciel bał się opiekuna, któremu powinien w 100% ufać. Wiem, że sytuacja, w której pies niszczy mieszkanie, gdy zostaje sam, potrafi wywołać nerwy i złość, ale od Twojego opanowania w dużej mierze zależy, czy uda Wam się to zmienić. A może to choroba? Niepokojąca może być sytuacja, gdy masz dorosłego psa, który do tej pory nie gryzł przedmiotów, a do tego zmieniło się jego zachowanie. Jeśli pupil stał się apatyczny, unika zabawy i kontaktu z domownikami, może to oznaczać, że odczuwa dyskomfort fizyczny, a nawet ból. Gryzienie przedmiotów jest dla niego uspokajające, staje się formą autoterapii. Udaj się z nim do lekarza weterynarii, który będzie w stanie postawić rzetelną diagnozę. Wdrożone leczenie sprawi, że dolegliwości ustąpią, a co za tym idzie przestanie również gryźć Twoje rzeczy. Szczekanie psa, choć jest to jego sposób komunikacji, może czasami być uciążliwe dla nas i naszego otoczenia. Szczególnie, gdy pies szczeka w nocy. Dowiedz się, jakie mogą być tego przyczyny, a także jak sprawić, aby Twój pupil przespał spokojnie całą noc. 1. Dlaczego pies szczeka? 2. Pies szczeka w nocy! Co zrobić? Po pierwsze – aktywność fizyczna Po drugie – trening umysłowy Po trzecie – stymulacja węchowa 3. Gdy pies szczeka w nocy… po prostu chce Ci coś przekazać Dlaczego pies szczeka? Zapewne niejeden raz zastanawiałeś się: dlaczego pies szczeka? Obok mowy ciała i zapachu jest to jedna z podstawowych form komunikowania się otoczeniem. Pies, podobnie jak człowiek, chce wyrazić całą gamę informacji oraz emocji. Warto obserwować swojego pupila, ponieważ nie szczeka on bez powodu, a co więcej – nie zawsze wyraża ono to samo. W zależności od sytuacji, szczekanie może oznaczać dobre lub złe zamiary. Może być ono zarówno informacyjne, jak i wynikać z radości czy ekscytacji (np. na widok kogoś znajomego). Może być również związane z ostrzeżeniem lub groźbą. A dlaczego pies szczeka w nocy? Zazwyczaj spowodowane jest to nudą i frustracją, ponieważ Twój ulubieniec nie spożytkował energii w ciągu dnia. Pies szczeka w nocy! Co zrobić? Po pierwsze – aktywność fizyczna Przede wszystkim zadbaj o odpowiednią dawkę aktywności fizycznej Twojego pupila w ciągu dnia. Długie spacery połączone ze wspólną zabawą (aportowanie piłki czy freesbee) nie tylko wpłyną pozytywnie na relację pomiędzy Tobą a psem, ale również sprawią, że z przyjemnością wieczorem położysz się spać. Zadbaj nie tylko o długość spacerów, ale także ich częstotliwość i różnorodność. Jeśli lubisz bieganie lub jazdę na rowerze, to doskonałym rozwiązaniem będzie uprawianie tych sportów razem ze swoim czworonogiem. Obecnie mamy do wyboru bardzo dużą ilość sprzętu do uprawiania sportów z psem, dzięki któremu wspólna aktywność będzie komfortowa. Po drugie – trening umysłowy Gdy Twój pies szczeka w nocy, a pogoda nie sprzyja długim wędrówkom, zadbaj o jego trening umysłowy. Są czworonogi, dla których kwadrans zabaw węchowych będzie bardziej wyczerpujący niż godzinny spacer. Zaopatrz się w smakołyki i do dzieła! Podstawowym działaniem, które będzie stymulować mózg Twojego psa, jest ćwiczenie komend. Skupienie się na wykonaniu zadań, szczególnie nowych, będzie wymagało od niego wykorzystania dużej dawki energii. Twój pupil to bardzo sprytne zwierzę i zrobi dużo, aby otrzymać coś pysznego do zjedzenia. Gdy nie masz czasu na wspólny trening, z pomocą przyjdzie kula-smakula. Napełnij ją suchymi smakołykami i daj psu. Twój ulubieniec musi wykazać się sprytem i cierpliwością, aby z kuli powypadały wszystkie kawałeczki. Po trzecie – stymulacja węchowa Doskonałym sposobem jest również stymulacja węchowa. Najprostszą zabawą jest ukrywanie smakołyka w zaciśniętej dłoni. Zadaniem psa jest oczywiście jego wywąchanie. Do tej zabawy możesz użyć także kubeczków lub ukryć smakołyk w kartonie wypełnionym papierami lub materiałami. Możesz również wykorzystać gotowe zabawki stymulujące, w których ukrywa się smakołyki. Pies, za pomocą swojego węchu oraz łap i nosa, będzie próbował się do nich dostać. Ponadto nagradzaj psa w chwilach spokoju. W ten sposób nauczy się, że jest to zachowanie pożądane. Gdy szczeka, nie mów do niego i nie głaszcz go. W ten sposób uczysz go, że szczekanie wywoła Twoją reakcję. Gdy pies szczeka w nocy… po prostu chce Ci coś przekazać Pamiętaj – szczekanie dla psa jest jak mówienie dla człowieka. Twój pupil chce Ci w ten sposób coś przekazać, więc warto obserwować go, aby nauczyć się rozróżniać przyczyny szczekania. Teraz wiesz już także, co możesz zrobić, gdy pies szczeka w nocy. Dzięki powyższym poradom wyeliminujesz niepożądane zachowanie, ale również znacznie umocnisz więź ze swoim czworonogiem. Certyfikowana petsitterka, pasjonatka szkolenia psów metodami pozytywnymi. Mama dwójki energicznych córek i opiekunka wyjątkowego psa bez ogona. Zakrztuszenie u dziecka może zdarzyć się w różnych sytuacjach, nie tylko w czasie jedzenia. Gdy przedmiot lub kęs pokarmu utknie w drogach oddechowych, powstaje zagrożenie dla zdrowia, a nawet życia. Wtedy najważniejsze jest, aby szybko udzielić pierwszej pomocy. Najgorsza jest panika lub bezczynność. Zakrztuszenie u dziecka może zdarzyć się niemal w każdej chwili – podczas jedzenia, zabawy, na spacerze. Zakrztuszenie w większości przypadków jest niegroźne, czasami jednak dochodzi do powikłania, które nosi nazwę zadławienia. Zadławienie to stan zagrożenia zdrowia i życia. Sprawdź, jak postępować, gdy dziecko się zakrztusi, a co robić, gdy dojdzie do zadławienia. Spis treści: Zakrztuszenie i zadławienie – definicje i skutki Objawy zakrztuszenia u dziecka, objawy zadławienia Co zrobić, gdy dziecko się zakrztusi Pierwsza pomoc w zadławieniu Dlaczego dzieci się krztuszą Zapobieganie zadławieniom u dzieci Zakrztuszenie i zadławienie – definicje i skutki Zakrztuszenie u dziecka to pojęcie, które obejmuje też zadławienie będące powikłaniem zakrztuszenia. O zakrztuszeniu mówi się wtedy, gdy do tchawicy, krtani lub oskrzeli trafi ciało obce. Najczęściej jest nim kęs jedzenia lub odrobina napoju, ale w przypadku dzieci istnieje ryzyko, że do dróg oddechowych trafi też drobna zabawka lub inny niewielki obiekt, który dziecko weźmie do ust. Niegroźne zakrztuszenia kończą się kaszlem i wydaleniem z dróg oddechowych ciała obcego. Jednak nie zawsze zakrztuszenie u dziecka ma tak szczęśliwy przebieg. Gdy kawałek pokarmu lub przedmiot utknie w drogach oddechowych, może zablokować swobodny przepływ powietrza do płuc – dochodzi wtedy do zadławienia. W tej sytuacji organizm nie potrafi samodzielnie pozbyć się powstałej blokady i potrzebna jest pomoc z zewnątrz. Przedłużające się zablokowanie dróg oddechowych, czyli zadławienie, skutkuje niedotlenieniem całego organizmu, ale najbardziej wrażliwy na brak tlenu jest mózg. Im dłużej trwa zadławienie, tym większe ryzyko powstania trwałych uszkodzeń tego delikatnego narządu, a nawet śmierci dziecka. Objawy zakrztuszenia u dziecka, objawy zadławienia Jak odróżnić zadławienie od zakrztuszenia u dziecka? Sprawa jest na szczęście dość prosta. W zakrztuszeniu dziecko kaszle i robi to efektywnie – głośno i intensywnie. Nie traci kontaktu z otoczeniem, nie sinieje, jest w stanie nabierać powietrze do płuc, może próbować mówić. Objawy pojawiające się przy zadławieniu: bezgłośny kaszel brak możliwości mówienia lub brak płaczu u niemówiącego jeszcze dziecka sinienie twarzy utrata przytomności. Co zrobić, gdy dziecko się zakrztusi Jeśli wiadomo, że doszło do zakrztuszenia, a nie zadławienia, trzeba zachować spokój i zachęcać dziecko do kaszlu. W końcu gwałtowny wypływ powietrza z płuc, jaki towarzyszy kaszlowi, najprawdopodobniej wypchnie ciało obce z dróg oddechowych. Nie należy dziecka klepać w tym czasie po plecach, gdyż wstrząsy, zwłaszcza w pozycji pionowej tułowia, mogą jedynie spowodować obniżenie się ciała obcego w drogach oddechowych. Przez dłuższy czas obserwuj dziecko, które się zakrztusiło – także wtedy, gdy wszystko wróci do normy. Zwracaj uwagę na to, czy z czasem nie zmienia się ton podczas płaczu, czy oddech nie staje się cichszy, nie pojawia się świst, kaszel bez przyczyny, sinienie wokół ust, paznokci lub ogólne sinienie skóry. Gdybyś zauważyła któryś z tych objawów, jak najszybciej zawieź dziecko do lekarza. Możliwe, że w dolnym odcinku dróg oddechowych nadal tkwi ciało obce. Pierwsza pomoc w zadławieniu u dziecka Jeśli dziecko się zadławiło, zachowaj zimną krew – to trudne, gdy dziecko walczy o oddech, ale tylko wtedy będziesz w stanie mu pomóc. 1. Ułóż dziecko na przedramieniu twarzą w dół. Dłonią przytrzymaj głowę, nie blokując przy tym nosa ani ust dziecka. Jeśli dziecko jest za ciężkie, by tak je położyć, przedramię oprzyj na swoim udzie. Gdy jest zbyt duże, by oprzeć je wygodnie na przedramieniu, usiądź lub uklęknij na podłodze i przełóż je przez kolana głową w dół. Nigdy nie odwracaj dziecka do góry nogami. 2. Uderz nadgarstkiem w plecy. Powtórz to do 5 razy. Jeśli dziecko złapie oddech, mocniej zakaszle, zacznie głośno płakać, to znaczy, że twoje działanie było skuteczne. A jeśli nie, zrób to, co w kolejnym punkcie. 3. Usuń ciało obce. Odwróć dziecko twarzą do siebie, rozchyl jego usta – jeśli zobaczysz ciało obce, spróbuj je wyjąć jednym palcem (zagiętym jak haczyk). Nie chwytaj go dwoma palcami, bo mogłabyś wepchnąć je głębiej. Jeśli nic nie wskazuje na to, że drogi oddechowe dziecka zostały udrożnione, zrób kolejny ruch: 4. Uciskaj klatkę piersiową. Ułóż niemowlę tak jak w punkcie 1., tyle że na plecach, podtrzymując ręką jego potylicę i rozpocznij uciskanie klatki piersiowej. Połóż na mostku palec wskazujący i środkowy. Uciśnij klatkę tak, aby ugięła się na 1/3 swojej głębokości. Po każdym ucisku poczekaj, aż mostek wróci do pozycji wyjściowej, nie zdejmując z niego palców. Powtórz pięć razy. Jeśli maluch nie zacznie głośno płakać, kasłać, nie pozbędzie się ciała obcego, „uderzaj” i „uciskaj” po 5 razy na przemian. Jeśli to nie pomoże, to dalej: 5. Powtarzaj opisane powyżej czynności aż do skutku lub przybycia fachowej pomocy. Nie poddawaj się, gdyż z czasem rozluźnią się mięśnie gardła i łatwiej będzie ci usunąć tkwiącą w nich przeszkodę. 6. Jeśli dziecko straci przytomność, rozpocznij resuscytację dziecka (w przypadku dziecko, które nie skończyło roku, stosuj zasady obowiązujące przy resuscytacji niemowlaka). Połóż dziecko na wznak na twardym, równym podłożu. Odchyl główkę i wykonaj 5 wdechów po 1-1,5 s. Próbuj do 5 razy. Jeśli to nie da efektu, masuj serce i wentyluj (15 uciśnięć klatki, 2 wdechy). Przed kolejnymi wdechami sprawdź, czy nie widać ciała obcego. Jeśli do tej pory nie wezwałaś pogotowia, zrób to po jednominutowej reanimacji. A jeśli nic się nie zmieni (dziecko nie zacznie się poruszać, płakać), prowadź reanimację aż do jego przybycia bez sprawdzania, czy dziecko oddycha, ma puls itd. Na wszelki wypadek zawczasu powieś w widocznym miejscu telefony ratunkowe: 999 lub 112 (tylko z komórki) – to obowiązujący numer alarmowy w całej Unii Europejskiej. Gdy z dzieckiem dzieje się coś złego, ze zdenerwowania łatwo zapomnieć, pod jaki numer należy zadzwonić. Dlaczego dzieci się krztuszą Wszystkie dzieci poznają świat, nie tylko go oglądając, dotykając, ale przede wszystkim „smakując” to, co wpadnie im w ręce. Po drugie – układ nerwowy dziecka stale dojrzewa i dopiero musi się nauczyć sprawnie połykać pokarm. Nie staraj się więc przemycić kolejnej łyżki zupki, gdy niemowlę jest rozbawione lub z przejęciem opowiada ci coś w swym własnym języku. Wtedy o zakrztuszenie naprawdę nietrudno. Niektóre dzieci krztuszą się jedzeniem, inne mlekiem, starsze mogą zakrztusić się cukierkiem albo wodą na basenie czy własną śliną – w przypadku płynów dostających się do układu oddechowego mówi się o zachłyśnięciu. Jeszcze inne potrafią zakrztusić się drobną zabawką. Do zakrztuszeń u dzieci dochodzi naprawdę często, na szczęście większość z nich nie prowadzi do zadławienia. Pamiętaj też, że częściej od innych dzieci krztuszą się maluchy zmuszane do jedzenia. I nigdy podczas karmienia nie kładź dziecka. Lepiej, by jego główka wraz z górną połową ciała były lekko uniesione. Tchawica u rocznego dziecka ma średnicę jedynie 7 mm. Można więc sobie wyobrazić, że wystarczy naprawdę niewielki przedmiot, aby doprowadzić do zakrztuszenia czy nawet zadławienia. W dodatku podrażnione drogi oddechowe mogą zareagować skurczem, co dodatkowo zmniejszy ich światło i jeszcze bardziej utrudni przepływ powietrza. Zapobieganie zadławieniom u dzieci Uwaga na drobne przedmioty! Po każdym praniu sprawdź, czy guziczki i ozdoby na ubrankach dziecka są mocno przyszyte. Upewnij się też, że od jego zabawek nie można czegoś łatwo oderwać. Schowaj te, które są przeznaczone dla dzieci powyżej 3. roku życia. Nigdy nie pozwalaj niemowlęciu bawić się sflaczałym lub pękniętym balonem. No i pilnuj starszego rodzeństwa, aby nie karmiło malucha swoim jedzeniem ani nie dawało mu swych zabawek. Nie połykaj też przy dziecku żadnych leków (maluch może spróbować cię naśladować, poza tym możesz nie zauważyć, że maleńka tabletka potoczyła się pod stół). Tuż przed karmieniem nie smaruj dziąsełek niemowlaka żelem łagodzącym swędzenie towarzyszące ząbkowaniu. Sprawdź też, czy tarcza smoczka nie jest na tyle mała, by dziecko mogło go włożyć do buzi w całości. I nigdy nie zostawiaj dziecka samego, gdy je. Powodem zakrztuszenia może być nawet miękka kukurydziana chrupka! Konsultacja: dr Stanisław Bogucki, chirurg dziecięcy, specjalista medycyny ratunkowej. Szpital Dziecięcy im. prof. dr. Jana Bogdanowicza w Warszawie Zobacz także: Jak pomóc dziecku, które się zakrztusiło [WIDEO] Najczęstsze przyczyny zadławień u dzieci [WIDEO] Resuscytacja dzieci w różnym wieku William Shakespeare nazwał zazdrość zielonookim potworem. Z tym uczuciem, zarówno u siebie, jak i u innych, zetknąłeś się pewnie nie raz. Czy wiesz, że może ono dotyczyć również czworonożnego domownika? Dowiedz się, skąd bierze się zazdrość u psa, w jaki sposób zachowuje się zazdrosny pies, a przede wszystkim – jak sobie z nią radzić. Badacze psich zachowań są już pewni – czworonogi odczuwają całkiem dużą gamę emocji. Zostały one podzielone na dwie grupy: emocje pierwotne i emocje wtórne. Do tych pierwszych należą strach, radość, złość czy zaskoczenie. Wśród drugich znalazły się wstyd, poczucie winy i zazdrość, którą właśnie teraz się zajmiemy. Co ciekawe, chociaż jestem daleka od generalizowania, częściej zazdrość o opiekuna przejawiają psy małych ras. Te duże są bardziej skłonne do „dzielenia się”. Oczywiście nie można z góry zakładać, że każdy york będzie zazdrosny, a każdy labrador podzieli się swoim opiekunem z innym psem lub człowiekiem. To, czy pies jest zazdrosny, możemy określić dopiero w konkretnej sytuacji. Zazdrość u psa – skąd się bierze i jak wygląda? Psy, podobnie jak ludzie, nie są zazdrosne o wszystko i wszystkich. Może się jednak zdarzyć, że Twój pupil poczuje, że w danej sytuacji jest na zagrożonej pozycji i zacznie odczuwać wspomniane uczucie zazdrości. Najczęściej pojawia się ono, gdy sytuacja w Waszym domu ulega znaczącej zmianie. Co to oznacza? Pojawienie się nowego członka rodziny – partnera, dziecka, czy drugiego zwierzęcia. Twój czworonożny przyjaciel nie potrafi poradzić sobie ze zmianami i wtedy do gry wkracza zielonooki potwór. W nowej sytuacji bardzo szybko zauważysz, że zachowanie Twojego pupila uległo zmianie. Jak najczęściej zachowuje się zazdrosny pies? W obecności „intruza” zwierzę może skomleć, warczeć i szczekać. Zazdrosne psy mogą stać się nawet agresywne. Z drugiej strony objawem zazdrości może być smutek i apatia. Niektóre zwierzęta niszczą swoje posłanie lub zabawki, a nawet zaczynają sikać w domu. Być może Twój pupil będzie próbował Cię odzyskać, wpychając się między Ciebie i osobę lub zwierzę, które mu zagraża. Tendencję do takiego zachowania udowodnili naukowcy z University of California. Pokazywali grupie psów filmy video, na których ich opiekunowie bawili się z pluszowymi czworonogiem. Większość obserwowanych psów od razu próbowało dostać się w pobliże swojego opiekuna. Reakcję na nagranie z pluszowym psem porównano z reakcjami na inne czynności wykonywane przez opiekunów. W innych przypadkach objawy zazdrości były sporadyczne. Potwierdziło to nie tylko zdolność psów do zazdrości, ale również potrzebę oddzielenia swojego opiekuna od intruza. Zazdrosny pies – czy da się temu zapobiec? Wspominałam wcześniej, że to, czy pies jest zazdrosny, da się określić w konkretnej sytuacji. Mimo to można zawczasu co najmniej zminimalizować efekty działania złych emocji. Może na to znacząco wpłynąć właściwa socjalizacja i przyzwyczajanie psa od szczeniaka do różnych sytuacji. Oczywiście ciężko jest myśleć zawczasu o wszystkich poważnych zmianach w życiu. Jednak, kiedy one nadejdą, pomyśl o tym, jak przygotować na nie swojego czworonożnego przyjaciela, aby zaoszczędzić mu negatywnych emocji, w tym zazdrości. Przeanalizujemy teraz konkretne sytuacje, w których najczęściej objawia się zazdrość u psa. Pies zazdrosny o partnera Było tak pięknie – tylko on (pies) i Ty (opiekun). Całą uwagę w wolnym czasie poświęcałeś czworonogowi. I nagle w Twoim życiu pojawia się ktoś nowy, kto ten czas psu zabiera. Często pies jest zazdrosny o partnera, ponieważ poświęca się mu, chcąc nie chcąc, mniej uwagi. Bardzo ważne jest zatem, żeby od początku pracować nad pozytywnym kojarzeniem. Niech wizyty partnera będą dla psa okazją do dodatkowego spaceru, wspólnej zabawy, czy karmienia smakołykami. Czasami zdarza się, że negatywne emocje u psa wywołuje strach człowieka. Czworonogi doskonale wyczuwają, gdy ktoś się ich boi. Niektóre reagują bardzo ekspresyjnie, chcą wejść w interakcję, co jedynie pogłębia traumę, a w efekcie również barierę na linii człowiek – zwierzę. Taka sytuacja będzie wymagała od Ciebie delikatności zarówno w stosunku do psa, jak i partnera. Wspólnie musicie wypracować kolejne kroki wzajemnego poznawania się. Pies zazdrosny o dziecko Bezpośrednio przed pojawieniem się noworodka w domu należy psa porządnie zmęczyć. Długi spacer warto urozmaicić treningiem lub zabawą z innym czworonogiem. Dzięki temu uwolni z siebie nagromadzoną energię i w momencie zapoznania z małym człowiekiem nie będzie już aż tak mocno podekscytowany. Zaraz po powrocie ze szpitala do domu pies będzie łaknął kontaktu ze swoją opiekunką, której nie widział kilka dni. Młoda mama, mimo skupienia na maluszku, powinna poświęcić czas na dużą dawkę czułości wobec zwierzęcia. Pierwszy kontakt z samym noworodkiem powinien odbywać się na poziomie, na którym pies nie będzie musiał się wspinać, aby zobaczyć, co jego opiekunowie przynieśli do domu. Twój pupil będzie chciał zapoznać się z zapachem nowego lokatora, przekonać się, że w beciku nie znajduje się zabawka, a prawdziwy, chociaż mały, człowiek. Przede wszystkim z nadchodzącą zmianą, którą jest pojawienie się dziecka, należy zaznajamiać psa w trakcie ciąży. Dla czworonoga, który do tej pory był oczkiem w głowie swoich opiekunów, będzie to naprawdę ogromna zmiana. Pojawi się nowy i bezbronny lokator, który będzie wymagał od swoich rodziców całodobowej opieki i czasami psie potrzeby mogą zostać zepchnięte na drugi plan. Do tego dochodzi nowy zapach oraz dźwięki, np. płacz. Cała praca związana z przyzwyczajaniem psa do nowej sytuacji spoczywa zatem na dorosłych opiekunach. Już w trakcie ciąży warto zapraszać do domu znajomych z dziećmi, również tymi najmniejszymi. Dzięki temu zwierzę przyzwyczai się do dźwięków wydawanych przez dzieci oraz zachowań, które dla czworonoga mogą wydawać się dziwne. Gdy młoda mama będzie jeszcze w szpitalu, tata dziecka niech zabiera do domu brudne pieluszki oraz ubranka, które przeszły już zapachem małego człowieka. Tę metodę zastosowaliśmy na naszym Idefixie i sprawdziła się doskonale. Co więcej, Idefix asystował nam przy wielu czynnościach związanych z dziećmi, np. kładł się blisko łóżeczka, gdy spały, a także z wielką uwagą obserwował karmienie. Jeśli chcesz uniknąć tego, że pies będzie zazdrosny o dziecko, nie daj mu odczuć, że stracił swoją pozycję i Twoją miłość. Poświęcaj mu tyle uwagi, ile zdołasz. Pies jest zazdrosny o drugiego psa Powodów, dla których decydujesz się na sprowadzenie do domu drugiego czworonoga, może być wiele. Jeśli do tej pory pies-rezydent był jednym zwierzęciem w rodzinie, to nic dziwnego, że może stać się zazdrosny o nowego lokatora. Dotyczy to szczególnie starszych czworonogów. Wprowadzenie kolejnego psa do domu będzie wymagało od wszystkich domowników wiele spokoju i cierpliwości. To, że Twój pupil uwielbia zabawy z innymi czworonogami na spacerach, nie oznacza, że zaakceptuje nowego lokatora we własnej przestrzeni. Zachowaj rytm dnia i zasady, do których przyzwyczajony jest pies-rezydent. Jeśli swojemu „staremu” czworonogowi zabraniasz pewnych zachowań, np. wskakiwania na kanapę, to nie możesz pozwalać na to nowemu domownikowi. Stosuj wobec obu psów te samego reguły codziennego życia i poświęcaj im tyle samo uwagi. Często czworonogi mają silniejszą potrzebę przebywania w towarzystwie opiekuna niż swoim. Jeśli zatem rozważasz wzięcie drugiego psa, aby pierwszy miał towarzystwo, to niekoniecznie może być to dobre rozwiązanie. Zazdrosny pies? Wszystko z umiarem Zdążyłeś się już przekonać, że zazdrość u psa wcale nie jest rzadkim zjawiskiem. A czy Twój pupil miewa z tym problem? Mam nadzieję, że nie. Jeśli jednak przejawia takie zachowanie, zastanów się, co jest tego powodem. Właściwe określenie przyczyny jest punktem wyjścia do naprawiania Waszych relacji i korygowania niepożądanego zachowania. Uwielbienie psa wobec swojego opiekuna jest wprawdzie przejawem zaufania (o tym, jak rozpoznać, czy pies Ci ufa, pisałam w artykule Jak pies okazuje zaufanie?), ale jedynie pod warunkiem, że nie przeradza się ono w zazdrość i nie stwarza zagrożenia dla innych.

co zrobic gdy pies sie zakrztusi